Rejestracja: (+48) 58 524 15 00
LEKARZE SZPITAL PRZYCHODNIA PRZEPUKLINY OKULISTYKA CENNIK
POŁOŻNICTWO GINEKOLOGIA 24H LECZENIE OTYŁOŚCI PĘCHERZYK ŻÓŁCIOWY PAKIETY ZDROWOTNE POMOC DORAŹNA

Centrum Leczenia Przepuklin Swissmed

Centrum Leczenia Przepuklin w szpitalu Swissmed zajmuje kompleksowym leczeniem i edukacją w zakresie leczenia defektów i chorób przedniej ściany brzucha.

Koordynatorem Centrum jest.prof. dr hab. Maciej Śmietański. W skład zespołu wchodzi także dr n. med. Mateusz Zamkowski pełniący rolę starszego asystenta oraz Magdalena Halska, będąca kierownikiem sekretariatu Naukowego i Edukacyjnego Centrum.

Starszy Asystent: dr n. med. Mateusz Zamkowski (zamkowski.pl).

REJESTRACJA NA KONSULTACJĘ ODBYWA SIĘ POPRZEZ REJESTRACJĘ SZPITALA SWISSMED

Infolinia (+48) 58 524 15 00

Lub bezpośrednio poprzez stronę www

https://www.swissmed.com.pl


Godziny przyjęć i konsultacji:

Prof. dr hab. Maciej Śmietański - Poniedziałki 16:45 - 19:45

Dr n. med. Mateusz Zamkowski - Czwartki 16:00 - 18:00


LECZENIE PRZEPUKLIN


Co to jest przepuklina?

Przepuklina to defekt (ubytek) w tkance łącznej powłok brzusznych, przez który narządy jamy brzusznej uwypuklają się do tkanki podskórnej. W normalnych warunkach tułów otoczony jest zwartą, łącznotkankową strukturą – powięzią. W przypadku przepukliny, w tej zwartej strukturze dochodzi do powstania otworu (tzw. Wrót przepukliny), który obserwujemy jako uwypuklanie się guzowatego tworu tuż pod warstwą skóry. Przepukliny najczęściej powstają w miejscach o naturalnie, ewolucyjnie, zmniejszonej odporności, czyli – w pachwinach i okolicy pępka. Takie przepukliny określamy mianem pierwotnych. Drugą grupą przepuklin są tzw. Przepukliny pooperacyjne, występujące najczęściej w obrębie blizny po wcześniej przeprowadzonej operacji.

Jak powstaje przepuklina?

Wedle najnowszych badań wiemy, iż przepuklina jest chorobą tkanki łącznej i wynika z genetycznych predyspozycji lub zwyczajnego procesu starzenia i nieprawidłowej wymiany kolagenu (silne, sprężyste włókna kolagenowe są zastępowane wiotkimi, mniej wytrzymałymi). To, co do tej pory traktowaliśmy jako czynniki sprawcze (czyli wzmożony, długotrwały wysiłek fizyczny, otyłość, przewlekły kaszel, zaparcia etc.) są jedynie czynnikami WYWOŁAWCZYMI. Powyższe czynniki, nałożone na ukonstytuowane predyspozycje, doprowadzą do powstania przepukliny. Cały czas poszukiwane są geny odpowiedzialne za powstawanie przepukliny, a niektórzy naukowcy postulują o stworzenie nowej jednostki chorobowej tzw. „choroby przepuklinowej”. Drugą grupą przepuklin, są tak zwane przepukliny pooperacyjne, stanowiące powikłanie wcześniej przeprowadzanych operacji. Powstają one w obrębie blizn po wcześniejszych zabiegach. Bezpośrednią przyczyną ich powstawania są zaburzenia w gojeniu rany, infekcje, zabiegi wykonywane w trybie ostrym, błędy techniczne przy zamykaniu powięzi. Operacje przepuklin stanowią najczęśniej wykonywane zabiegi w zakresie chirurgii ogólnej i stanowią duży problem socjoekonomiczny. W Polsce samych przepuklin pachwiny wykonuje się ok. 60 tysięcy rocznie. Problem dotyczy dużej części populacji – przepukliny pachwiny dla przykładu powstaną u 25% mężczyzn.

Jakie są objawy przepukliny?

Objawy związane są najczęściej związane z lokalizacją i rodzajem przepukliny. W przypadku przepuklin pierwotnych są to bolesne guzy, powstające w trakcie pracy tłoczni brzusznej, uniemożliwiające dotychczasową aktywność. Dotyczy to głównie przepuklin pachwiny i pępkowych. Z czasem dolegliwości stają się coraz bardziej dokuczliwe, guz przepuklinowy zwiększa zaś swoje rozmiary. Sytuacją zagrażającą życiu jest tzw. „uwięźnięcie przepukliny”, które występuje, kiedy guz przepuklinowy nie chce „odprowadzić” się z powrotem do jamy brzusznej. Chorzy z objawami uwięźnięcia wymagają zwykle operacji w trybie ostrym, obarczonej dużo większą śmiertelnością i ryzykiem groźnych powikłań. Duże przepukliny pooperacyjne są z reguły łatwo do diagnozy i stanowią masywne przemieszczenie się narządów jamy brzusznej poza jej wnętrze. Chorzy nie są w stanie normalnie funkcjonować, mają kłopoty z codzienną podstawową aktywnością.

Przepukliny kręgosłupa i przepukliny rozworu przełykowego są zbieżne jedynie z nazwy i stanowią osobną jednostkę chorobową, której leczeniem nie zajmujemy się w centrum leczenia przepuklin.

Jak możemy Ci pomóc?

W centrum leczenia przepuklin Swissmed pod kierunkiem profesora Macieja przeprowadzane są operacje zarówno przepuklin pierwotnych (pachwinowych, pępkowych, kresy białej) jak i złożone, rozległe defekty pooperacyjne przedniej ścany brzucha. Zespól wykonuje następujące procedury:

Operacje przepuklin pachwiny:

  • Otwartą metodą Lichtensteina (jedno- i obustronnie)

  • Laparoskopowym zabiegiem z dostępu TAPP (jedno- i obustronnie)

  • Metodą Stoppy w przepuklinach pachwinowych obustronnych (na otwarto i laparoskopowo)

Operacje pierwotnych przepuklin przedniej ściany brzucha:

  • laparoskopowego z implantem w pozycji IPOM

  • Hybrydowo w przepuklinach linii pośrodkowej ciała i pępku technikami MILOS i e-MILOS

Operacje przepuklin pooperacyjnych:

  • Z dostępu otwartego z implantem w pozycji sub-lay

  • Z dostępu laparoskopowego z implantem w pozycji IPOM

  • Hybrydowo w przepuklinach linii pośrodkowej ciała i nawrotowych w pępku technikami MILOS i e-MILOS

  • Przesunięcia płatowe w dużych ubytkach pooperacyjnych przedniej ściany brzucha sposobami Ramireza i TAR

  • Endoskopowy ACS

  • Przepukliny okołostomijne i przepukliny w miejscach po wcześniej wyprowadzonych stomiach


OPERACJE REKONSTRUKCYJNE W POPORODOWEJ NIEWYDOLNOŚCI PRZEDNIEJ ŚCIANY BRZUCHA (PPAWIS)


Czym jest poporodowa niewydolność przedniej ściany brzucha (PPAWIS)?


Główną cechą charakterystyczną PPAWIS jest rozluźnienie przedniej ściany brzucha z towarzyszącym rozstępem mięśni prostych (z ang. rectus diastasis – RD), wywołane nagłym przyrostem obwodu brzucha w ciąży. Element dodatkowy stanowi często obecność niewielkiej przepukliny w obrębie pępka lub kresy białej oraz powstanie tzw. fartucha skórno-tłuszczowego z rozstępami i ogólną deformacją sylwetki. Całość, oprócz wymiernego, negatywnego wpływu na postrzeganie własnej osoby, utratę pewności siebie i kłopoty w kontaktach socjalnych, jest powiązana z utratą stabilności korpusu, bólów grzbietu, bioder i zaburzeń w funkcjonowaniu struktur dna miednicy.


Do niedawna zmiany ściany brzucha jako następstwo ciąży uważano za zmiany morfologiczne tkanek. Badania przeprowadzone przez zespół profesora Macieja Śmietańskiego dowodzą jednak, że chodzi o znacznie bardziej skomplikowaną jednostkę chorobową. Rozejście kresy białej, a więc poszerzenie odstępu pomiędzy mięśniami prostymi brzucha prowadzi nie tylko do zmiany kształtu brzucha na stożkowaty. Jest również przyczyną bólu dolnego odcinka pleców, gdyż zaburza statykę całego tułowia. Zmiany skórne w postaci rozstępów i fartucha skórnego są nie tylko zaburzeniem estetyki, prowadzą do spadku samooceny, poczucia własnej atrakcyjności i zaburzeń w życiu seksualnym. Powodują utratę pewności w zrachowaniach społecznych np. wyjściu na plażę, basen, czy ćwiczeniach na siłowni. Dlatego aktualnie postuluje się ujęcie tych zmian – morfologicznych, neurologicznych i psycho-społecznych jako zespołu a nie izolowanej choroby ściany brzucha. 

W ostatnich 20-tu latach zespół występuje coraz częściej. Wiąże się to z późniejszym wiekiem zachodzenia w ciążę w populacji krajów rozwiniętych, a także z troską matek o dobry stan rodzonych dzieci. Wzbogacane diety, witaminy i suplementy prowadzą do wysokiej masy urodzeniowej płodów, a zatem do większego rozciągania brzucha w czasie ciąży. Jest zrozumiałym, że w czasie ciąży dobro dziecka jest priorytetem, więc nie można doszukiwać się jakiejkolwiek „winy” kobiet za stan brzucha po ciąży. Zespół jest więc chorobą znacznie obniżającą jakość życia, tak więc jego leczenie nie powinno być traktowane jako fanaberia chęci posiadania „płaskiego brzucha”. Wskazania do zabiegu są medyczne i mają charakter zdrowotny. 


W leczeniu operacyjnym celem jest kilka głównych priorytetów:


  1. Przywrócenie pozycji mięśni prostych i zaopatrzenie przepukliny pępkowej. Jest to istotne dla funkcji tułowia.

  2. Zabezpieczenie kresy białej przed nawrotem rozejścia, stąd wszczepienie implantu (siatki przepuklinowej)

  3. Zachowanie ciągłości otrzewnej, czyli nie otwieranie brzucha. Każde otwarcie jamy otrzewnej wiąże się z powstawaniem zrostów, jeśli więc można go unikać pozostawiając jamę otrzewnej nietkniętą na przyszłe dziesięciolecia życia pacjentki, nie należy tego robić. Stąd nie stosujemy także metod laparoskopowych, gdzie implant umieszcza się wewnątrz otrzewnej. 

  4. Nie uszkadzanie pochewek mięśni prostych. Z tego powodu nie stosujemy siatek w pozycji zamięśniowej (sub-lay), lecz naszywamy je na pochewkę przednią mięśnia (pozycja on-lay). Takie umiejscowienie implantu całkowicie chroni funkcję mięśni prostych.

  5. Zapewnienie efektu kosmetycznego poprzez wykonanie abdominoplastyki na koniec zabiegu. Cięciem w podbrzuszu (z usunięciem blizny pocięciu cesarskim) dochodzi się do całej kresy białej podskórnie. Niekiedy oprócz skrócenia płata skórnego konieczne jest przeszczepienie pępka – pozostawia to dodatkową kolistą bliznę wokół pępka. 

Tak wykonany zabieg zapewnia trwałe efekty i poprawia nie tylko wygląd, lecz także funkcję tułowia i wpływa korzystnie na opisane powyżej zaburzenia psychologiczne.

Zabieg wykonuje się ok. 6 miesięcy po ostatniej planowanej ciąży. W badaniach naukowych wykazano, że jeśli w procesie rehabilitacji rozejście kresy białej nie cofnie się do ok. 3 miesięcy po porodzie, nie będzie już takiej możliwości w późniejszym okresie, tak więc przedłużanie rehabilitacji nie ma tu sensu. Zabieg wykonuje się również po utracie masy ciała do poziomu oczekiwanego przez pacjentkę. Nie ma znaczenia jaki to poziom wagi, jednak gdy pacjentka planuje schudnąć powyżej 7-10 kg, zabieg odkłada się do tego czasu. Zapewnia to lepszy efekt kosmetyczny. 

Należy liczyć się z koniecznością uzyskania pomocy od osób bliskich w okresie pooperacyjnym. Przez min. 2 tygodnie po zabiegu pacjentki nie mogą podjąć się prowadzenia domu i opieki nad (małymi) dziećmi w pełnym zakresie. Całkowity czas rehabilitacji to ok. 6 tygodni. 


SKŁAD ZESPOŁU LECZENIA PRZEPUKLIN:


KOORDYNATOR CENTRUM:

Prof. dr hab. Maciej Śmietański - Urodzony w 1969 roku w Toruniu. Autor i współautor ponad 60 prac naukowych z dziedziny leczenia przepuklin.

Wykładowca akademicki Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

Przewodniczący Sekcji Leczenia Przepuklin i Członek Zarządu Głównego Towarzystwa Chirurgów Polskich. Absolwent Gdańskiej Akademii Medycznej. Do roku 2018 ordynator ośrodka leczenia przepuklin w Pucku, pracownik GUMed. W latach 2012-2017 Sekretarz ds. nauki Europejskiego Towarzystwa Przepuklinowego (EHS). W roku 2009 współtworzył Krajowy Rejestr Operacji Przepuklin Pachwiny (KROPP). Od roku 2009 kierownik konsorcjum naukowego GUMed i PG w realizowanym z funduszy UE programie „Poprawa jakości leczenia przepuklin brzusznych za pomocą implantów syntetycznych.” Redaktor Polskiego Standardu Leczenia Przepuklin Pachwiny. Wykładał na zaproszenie w wielu krajach Unii Europejskiej, USA, Rosji i Chinach. W latach 1999-2003 współpracownik EU Hernia Trialists Collaboration, a w roku 2009 współtwórca Europejskiego Standardu Leczenia Przepuklin Pachwiny i klasyfikacji przepuklin brzusznych i okołostomijnych. Wicedyrektor Europejskiego Rejestru Operacji Przepuklin Brzusznych (EuraHS). W życiu prywatnym od 25 lat w związku małżeńskim, ojciec 2 synów, artysta wizualny.

Nominację profesorską otrzymał w 2020 r.


STARSZY ASYSTENT:

Dr n. med. Mateusz Zamkowski - urodzony w 1986 roku w Gdańsku. Specjalizację z chirurgii ogólnej ukończył w 2019 roku w szpitalu w Kartuzach. w 2017 obronił pracę doktorską w całości opartej o własne badania naukowe ("porównanie wyników operacji przepuklin pachwinowych z użyciem siatki samomocującej z klasycznym zabiegiem metodą Lichtensteina"). Uczestnik i prelegentem wielu sympozjów chirurgicznych traktujących zarówno o chirurgii przepuklin i powłok brzusznych, jak i zagadnieniach z zakresu chirurgii przewodu pokarmowego. Członek Towarzystwa Chirurgów Polskich i Europejskiego Towarzystwa Przepuklinowego. Autor publikacji z zakresu chirurgii ogólnej i przepuklin w czasopismach o zasięgu polskim i światowym. Prywatnie żonaty, ojciec 2 dzieci. Wolny czas poświęca przede wszystkim sportowi (głównie piłce nożnej), literaturze sci-fi i fantasy.


KOORDYNATOR OPIEKI SZPITALNEJ I KIEROWNIK SEKRETARIATU NAUKOWEGO

Magdalena Halska

Od ponad 10 lat Koordynator opieki szpitalnej w zespole Prof. Śmietańskiego i prowadząca sekretariat naukowy zespołu. Opiekuje się pacjentem od momentu kwalifikacji do leczenia operacyjnego do momentu zakończenie procesu leczenia.

Prowadzi również sekretariat naukowo-edukacyjny. Współorganizuje szkolenia i warsztaty dla lekarzy chcących podnieść swoje kwalifikacje w dziedzinie chirurgii przepuklin, koordynując pobyty stażowe lekarzy. Zbiera i archiwizuje materiał do prac naukowych, brała udział w prowadzonych w ostatnich latach projektach naukowych (3 badania kohortowe, badania randomizowane, badania eksperymentalne we współpracy z Politechniką Gdańską i partnerami przemysłowymi).

Prywatnie pasjonatka powieści historycznych, literatury fantasy, bluesa i filmów noir.


Profil na facebooku:

https://www.facebook.com/CentrumLeczeniaPrzepuklinSmietanski

Informacja

Zapoznaj się z ważnnymi dokumentami do pobrania dla pacjentów szpitala:
Dokumenty do pobrania

Formularz kontaktowy

Ładowanie